Их их өвс

Давалгаалан эрчилнэ

Идэр насны

Даруухан хайранд элгэмсэнэ.

            ***  ***  ***

Хаврын хавартаа

Шувуудын ганганааг анирлан

Хайр нэхэн

Чулуудын шивнээг аргадана.

1994 он

               ***   ***   ***

 “Малахын”- их тал

Мичид жилийн зүүд эсгэнэ

Манхан хөх асартаа

Миний багын дуу нисгэнэ

               ***   ***   ***

Борог өвс

Бал шүүсээ асгаж

Босоо төрсөн унагадын

Алтан туурай угаана

               ***   ***   ***

Энэ хаврын цэнхэрлэг аяс

Мөөмөн толгод гоёж гижигдэнэ.

Их талын цэлэлзэх хаяа алс

Мөнгөн зэрэглээ хүлхэж гэрэлтэнэ.

               ***   ***   ***

Зүүн зүгийн сарны гэрэл

Зүсэнд минь үсэнд минь мөнгөрнө

Зүг зүгийн салхины үнэр

Зүрхэнд минь зүүдэнд минь анхилна.

               ***   ***    ***

Газраар мөлхөж гоёдог

Цэцэгсийн салхин

Гань ганихан сэтгэлд

Чиний сураг хэлнэ.

       ***    ***   ***

Бүгээнтэй хэсэг адуу

“Бумбат”-ын ус руу сувдарч дэргэнэ

Бөөн цагаан сүүлэндээ

Цэцэгс аргадасхийн ергөнө

       ***    ***   ***

Хөх өвгөд тухлан

Насны домог хүүрнэнэ

Хөдөөгийн анир сайхан 

Найрагчийн зүрх догдолно.

        ***    ***    ***

Үнэн гэгч тэмцэл

Гол зурсан зовлон

Үүний тулд амьдрал

Гоморхол мэт хатуу ч жаргалан.

        ***   ***    ***

Даваа давааны цаана

Дахиад л даваа

Дангийн давуу салхин

Дөхөөд л даваа

         ***   ***   ***

Гань ганихан нойрон дундаа

Өвөр дээр чинь эрвээхэй зурж

                                     Зүүдэллээ

Гэнэ гэнэхэн сэтгэлийн дуундаа

Өвөр дээр чинь өөрийгөө зурж сэрнэ

         ***    ***    ***

Цэцэгсийн бодол үймэрнэ

Газар ижийн сэрүүн зүүдээ

Цээжний бороо үерлэнэ

Гань ганьхан сэтгэлийн нууцаа

         ***   ***   ***

Бодлын алтан царам

Болор салхи цуучина.

Шүлгийн минь хүй цөвлөж

Шөнө дундын үлгэр эхэлнэ.

          ***   ***   ***

Эр хоёрын загалын үүрсээ

Дуншиж сэрнэ.

Эртний гүнж жим

Дуу аргадаж нялхарна.

          ***   ***   ***

Цас мөс шиг хүйтэн агаад

Сэрэхүй зүүд намайг тарчилгана.

Цаг цагийн их эргэлтэнд

Сэтгэлийн цагаан солио хэсүүчилнэ.

          ***   ***   ***

Аядуу аядуухан үлгэр

Хорвоогийн үнэн                                                                           

Аяа миний

Хоёр биш ганц амин

           ***   ***    ***

Томоо суусан уул шиг хэвлүүн

Хэлгий цагаан толгодын бэлд

Шилэрсэн ингэний оморхол дарж

Хэнзхэн таананы үнэр бууна.

           ***   ***   ***

Энгэр цээжинд

Бурхан сэтгэл оршино

Энэ их орчлон

Буян нүгэлийг минь дэнсэлнэ.

            ***  ***  ***

Дураар сэтгэл минь халамцаж

Бүсгүйн харцанд согтоно.

Дуун түрлэг өргөлцөж

Бүгээн гуниг сэдэрнэ.